Twaalf rekenmachines rond klassieke mechanica: hoe snel iets beweegt en hoe snel dat verandert, hoeveel kracht of impuls erbij komt kijken, hoeveel energie iets meedraagt, en hoe die energie omslaat van beweging naar hoogte en terug. Kracht, impuls en de twee energiecalculators hangen nauw samen — de tweede wet van Newton bepaalt kracht uit massa en versnelling, impuls is massa maal snelheid, en kinetische energie schaalt met het kwadraat van de snelheid in plaats van de snelheid zelf, wat verklaart waarom een verdubbeling van snelheid de energie die een botsing moet opvangen verviervoudigt in plaats van verdubbelt.
Potentiële en kinetische energie zijn twee kanten van dezelfde medaille in elk wrijvingsloos systeem: wat een vallend voorwerp wint aan kinetische energie, verliest het aan potentiële energie, en de twee rekenmachines zijn precies daarom gebouwd om tegen elkaar te controleren. Vermogen meet apart hoe snel energie wordt overgedragen of arbeid wordt verricht — dezelfde arbeid twee keer zo snel uitgevoerd betekent twee keer zoveel vermogen, ongeacht hoeveel totale energie erbij hoorde.
Druk, dichtheid en golflengte staan wat los van de bewegingscalculators en gaan over kracht verdeeld over oppervlakte, massa gepakt in volume, en de afstand tussen herhalingen van een golf. Alle twaalf gebruiken de standaardformule voor de betreffende grootheid, exact zoals gedefinieerd, wat ze geschikt maakt om werk te controleren of te verkennen hoe het wijzigen van één variabele het resultaat beïnvloedt — geen vervanging voor begrijpen waarom de formule die vorm heeft.