De formule
Hoe je de ERA berekent
De earned run average (ERA) is de standaardmaatstaf voor hoe goed een pitcher de tegenstander van scoren afhoudt: het aantal verdiende runs dat hij naar verwachting zou toestaan over een volledige wedstrijd van negen innings, op basis van zijn werkelijke tempo tot nu toe. "Verdiend" sluit runs uit die scoorden door een fielding error of een passed ball — alleen runs die het gevolg zijn van hits, walks en fouten van de pitcher zelf tellen mee.
Je vult het aantal verdiende runs, het aantal volledige gegooide innings en eventuele extra outs in. De ERA volgt dan uit: verdiende runs × 9, gedeeld door het aantal gegooide innings (inclusief het gedeeltelijke deel).
Rekenvoorbeeld
Met de standaardwaarden — 24 verdiende runs toegestaan over 60 gegooide innings, geen gedeeltelijke inning — is de berekening 24 × 9 ÷ 60 = 216 ÷ 60 = 3,60. Dat betekent dat deze pitcher, bij het tempo waarin hij tot nu toe runs heeft toegestaan, naar verwachting 3,60 verdiende runs per negen innings zou toestaan als dat tempo over een volledige wedstrijd zou aanhouden.
De uitkomst interpreteren
Een lagere ERA is beter — het betekent minder verdiende runs per negen innings. Omdat ERA een tempo is en geen ruwe telling, kun je er pitchers mee vergelijken die een heel verschillend aantal innings hebben gegooid, zoals een starter met 150 innings tegenover een reliever met 40.
Waar dit misgaat. De meest voorkomende fout is de notatie van gegooide innings als decimaal getal lezen. Boxscores en statistiekbladen schrijven gedeeltelijke innings als "6.1" of "6.2", maar die punt is geen decimaalteken — "6.1" betekent 6 volledige innings plus 1 out (6 en 1/3 innings, 6,33 als echt decimaal getal), en "6.2" betekent 6 volledige innings plus 2 outs (6 en 2/3 innings, 6,67 als echt decimaal getal). Als je 6.1 of 6.2 zomaar als decimaal getal invoert, onderschat je het aantal gegooide innings en overschat je de resulterende ERA. Deze calculator vermijdt die valkuil door volledige innings en extra outs als aparte velden te vragen.
In het moderne professionele honkbal wordt een ERA onder 3,00 als zeer goed beschouwd en plaatst dat een startpitcher doorgaans bij de top van de competitie. Alles onder 4,00 wordt over het algemeen als solide gezien, terwijl een ERA boven 5,00 als zwak geldt. Relievers, die minder innings gooien en vaak maar één slagbeurt tegen dezelfde slagman werpen, hebben gemiddeld doorgaans een lagere ERA dan starters.
ERA meet toegestane runs per negen innings, terwijl WHIP (walks plus hits per gegooide inning) het aantal toegestane baserunners per inning meet, ongeacht of ze ooit hebben gescoord. Een pitcher kan een lage WHIP hebben maar toch een hogere ERA als de baserunners die hij toestaat vaak weten te scoren, of andersom als hij goed pitcht met runners in scoringspositie.